HAYAT SÜRPİZLERLE DOLU!... SÜRPİZM SENİ BEKLİYORUM
2003 yılında yazdığım bir yazı ilişti gözüme dün akşam…
Sizin var mıdır? Bilmem..
ama benim yazılarımı elle yazdığım yirmi beş yıllık bir defterim var!. Sütannem vermişti. O zamanlar Türkiye de öle cicili bicili defterler yok..defterin üzeri rengârenk çiçeklerle dolu. Dış kapağı inanılmaz parlak. İç açıcı bir defter. Ama içine bakınca içiniz kararır ilk aşklarımın şiirleri… ilk kavgalarımın şiddeti, ilk ayrılıkların acısıyla dolu… Uzun zamanlar da bir açarım o defteri. Açtıysam eğer içimde bir sıkıntı vardır!
Dün akşam sıkıntı kaplamış beni besbelli
Şiirlerimi okur, gülerim. yazılarımı okur düşünürüm. Bazı zamanlarda da ağlarım sessizce…

2003 Ocak boşanma tarihim… ne çok karamsarmışım dört yıl önce. Neredeyse beş yıl olacak yalnızlığım. Ne çok kızmışım, ne çok acımışım kendime.. Otuz beşe az kaldı diye naralar atan haykıran korkan bir yazı…
Bugün yaş otuz yedi!
Otuz üç yaşımdan daha korkusuzum!
Otuz dördümden daha başarılı!..
Otuz beşimden daha da güzel
Kırka az kaldı diye yıpratmıyorum artık kendimi.. Sabırsızlıkla bekliyorum…
Bunca zamanda ne kadar değiştiğimi gördükçe daha bir hevesleniyorum yeni yaşlarıma yeni deneyimlerime…olgunlaştıkça güzelleşiyor, büyüdükçe bilgeleşiyorum yaşamda..
Ayaklarım daha sıkı basıyor yaşama, öğrenmekten zevk alıyor, kısa zamanlarda ne çok yol aldığımı gördükçe gururlanıyorum kendimle..

Dört yıl önce “seni seviyorum” sihrini bilmezken… Bugün oğluma, anama babama kardeşlerime, dostlarıma, arkadaşlarıma çıkarsızca dağıtıyorum.
Karşılık beklemeden verdiğim yardımların tadını çıkartıyorum.
Nefreti unutmanın büyüklüğünü yaşıyorum.
Affetmeyi öğrenmenin kıymetini biliyorum.
Kalp kırmamak için elimden gelenin en iyisini yapıyorum.
Sabırsızlığımı yenmek için dudaklarımı kenetliyorum.
Dağıttıkça, bildikçe, yaptıkça, yaşam beni sürprizlerle ödüllendiriyor…
Değişimi yaşamak çok güzel!.. Karamsarlıklarımı atalı çok olmuş. Hayat yeni başlıyor benim için. Her geçen sene bir öncekinden daha sürpriz dolu… Nerdeydim nerelere geldim. Kim bilir nerelere götürecek hayat beni.. Ve biliyorum geriye değil hep ileri götürecek ben böle korkusuz oldukça…

Hayat sürprizlerle dolu!.. sürprizim seni bekliyorum!...
Bazen oğlumdan geliyor sürpriz, bazen bir telefonun karşı ucundan, bir bakıyorum yorulmuşum, ince belli bardakta sıcacık bir çay sürpriz oluyor, bir bakıyorum efkârlıyım sıcak bir dost omuz veriyor. Bir an çaresizlik hissediyorum, sonra çareler önümde sıraya giriyor. Sürprizleri gördükçe, yaşadıkça hiçbir kötü düşünce kalmıyor. Her karanlık gecenin ardından mutlaka sabah güneş doğuyor. Ben böle alışınca hayatın o müthiş sürprizlerine, yaşam bana kolay, yaşam bana heyecanlı, yaşam bana mutlu geliyor. Huzurun verdiği sırıtmayı dudaklarımda hissettikçe, daha çok haykırmak istiyorum “Hayat sürprizlerle dolu!.. sürprizim seni bekliyorum!...”
Sevgiyle kalın

Nihal Yükçü

Yaşam ve İlişkiler Koçu